Fred & Ruben – Van alle markten thuis

Een discipline die we nog niet eerder belichtten, maar die zeker een belangrijk onderdeel is van het totaalpakket dat VSE in huis heeft: paneelbouw. Fred Dorothal en Ruben de Heus vormen een belangrijke tandem binnen die discipline. En dat al sinds jaar en dag.

Veertienenhalf en tien jaar. Dat zijn respectievelijk de lengte van de dienstverbanden van Ruben en Fred. Fred was monteur sterkstroominstallaties en had al wat voetstappen liggen in de paneelbouw, toen hij op enig moment toevallig bij VSE binnenkwam voor een klus van drie weken. En hij ging niet meer weg. Hij lacht als hij het vertelt: “Er stond drie weken voor de klus, maar ik was daar heel snel mee klaar. Tja, ik was ervaren en had dus tempo en kennis. Toen kwam ik heel snel in vaste dienst.” Voor Ruben liep het iets anders. Hij kwam vanaf zijn middelbare school bij VSE omdat hij de automatisering een interessant vak vond. Met zijn opleiding elektrotechniek kon hij bij VSE prima terecht. Hij is nu vooral werkzaam in de paneelbouw. “Ik maak met vlakke platen vanaf tekening een kast, die ik geheel opbouw en van a tot z test.”

Opbouw
Bij VSE zijn de disciplines heel uiteenlopend. Van softwareprogrammeur tot werktuigbouwkundige tot paneelbouwer tot elektrotechnicus tot motion control specialisten. Veel besturingskasten worden in eigen beheer gemaakt, maar als er grote aantallen nodig zijn, kunnen ze ook worden ingekocht. Fred: “Als de kasten gevormd zijn, dan zijn we eerst druk met het mechanisch inrichten. Dus het aanbrengen van alle doorvoeringen, kabelgoten, etc. Daarna bouwen we alle componenten in. Bij het bedraden komt eerst de hoofdstroom, tot die helemaal afgemonteerd is.” Ruben vult aan: “We controleren elkaars werk, zo is er een dubbele controle en weten we zeker dat er niets vergeten wordt en alles volgens de tekening wordt gemaakt. Als de spanning erop kan, dan wordt het werk overgedragen aan de softwareafdeling, voor het testen van het paneel.”

Focus
Een enkele keer werken de mannen aan een spoedopdracht, maar meestal is de planning goed vooraf bekend. “We hebben daardoor altijd een goede focus op ons project,” vertelt Ruben. “Dat is nodig want ieder project is anders en iedere kast is anders. Bovendien gelden er in verschillende delen van de wereld weer andere eisen. Of dezelfde kast naar Amerika gaat of naar China, betekent voor ons al een heel groot verschil.”
Natuurlijk zijn we nieuwsgierig of ze zelf ook wel eens naar die exotische locaties gaan. Fred legt uit dat dat best wel eens het geval is. “Als er bij een eindklant schade is ontstaan bijvoorbeeld, dan gaan wij die ter plaatse repareren. Dat is altijd spannend, want je weet nooit wat je tegenkomt.”

Hij gaat verder: “In de werkplaats zitten we in onze comfortzone, maar zo’n uitstapje op zijn tijd is wel heel erg leuk. Dat gebeurt behalve bij schade ook wel als er ergens een kast bijgeplaatst moet worden, bijvoorbeeld bij Marin of bij Woltman. Of als een oude kast opnieuw moet worden ingericht. Ook in de paneelbouw vinden nog altijd veranderingen plaats. Niet alleen wordt de bevestiging van componenten heel anders gedaan, maar ook de bevestiging van bekabeling is veranderd. De kwaliteitseisen waaraan we moeten voldoen maken dat we ook op dat gebied een ontwikkeling hebben doorgemaakt. Eigenlijk blijft de kwaliteit continu steeds iets verbeteren. Die ontwikkeling kun je echt wel terugzien in ons werk.”

Leerlingen
Een ander aspect van hun werk is het begeleiden van leerlingen. VSE heeft altijd stagiaires en afstudeerders in huis. Het opleiden van technici is een verantwoordelijkheid die we als bedrijf ter harte nemen. Ook Ruben en Fred hebben daarmee te maken. Fred: “Leerlingen begeleiden gebeurt tegenwoordig ook volgens strikte procedures maar is altijd erg leuk om te doen. Als ze er zin in hebben, dan komt het altijd wel goed. En met een beetje mazzel blijven ze in het bedrijf hangen. Zo hebben we hier wel een paar collega’s binnen zien komen.” Maar hij ziet ook wel een knelpunt: “Je moet wel genoeg tijd hebben om de leerlingen goed te kunnen begeleiden, en dat is soms met de druk van projecten, best lastig. Er is nu iemand aangesteld die de begeleiding samen met ons doet. Dat helpt natuurlijk enorm.”

Trots
Als we vragen op welk project ze nou echt met trots terugkijken, zie je ze allebei nadenken. Het zijn er natuurlijk wel een paar. Ze kiezen er twee. Als eerste de Ramspolbrug, een echt prestigeproject. Dit project deden ze samen met nog een stagiair erbij. Die extra handjes bleken wel erg nuttig. Ruben: “Daar zat enorm veel mechanisch werk in, met heel veel verdelingen en veel koperwerk. Maar wat ook mooi is om te doen zijn projecten voor Selmers, met heel veel mechanisch werk en veel kleine besturingskasten. De hoofdkast kan daarbij wel negen meter lang zijn, twee keer dubbelzijdig ingericht. Voor zo’n hoofdkast gebruiken we wel tweeëndertig kilometer draad! Als die met een vrachtwagen worden opgehaald, is dat altijd heel spectaculair.”

Op een verjaardag uitleggen wat voor werk je doet, blijkt nog een hele toer. Fred: “Ik vertel altijd dat wij zorgen dat een fabriek werkt. Je doet allemaal jouw koekje in het zakje!” Hij lacht om zijn zelfverzonnen uitdrukking. Maar hij dekt de lading wel. Creativiteit, daar houden we wel van.

Dit artikel op uw website?

Wilt u dit artikel overnemen op uw eigen website of blog, dan is dit toegestaan mits u:

  • ons hiervan op de hoogte stelt;
  • onderaan het artikel een link opneemt naar deze pagina;
  • het artikel integraal overneemt, inclusief de hyperlinks in de tekst.