Voor u gelezen: Smart Dust haalt zijn energie uit de lucht

Christopher Mims schreef onlangs in The Wall Street Journal een artikel met als kop ‘Here Comes ‘Smart Dust,’ the Tiny Computers That Pull Power from the Air.’ We lazen de vertaling die Frank Lekens in Het Financieele Dagblad plaatste.

‘Smart Dust.’ Piepkleine sensoren die geluid, trillingen, chemicaliën, licht of beweging waarnemen en die niet afhankelijk zijn van netstroom of batterijen. Bijvoorbeeld door radio- en tv-signalen door middel van antennetjes uit de lucht te plukken en om te zetten in energie. We kunnen die sensoren met hun onuitputtelijke energie gebruiken in slimme huizen, auto's en wearables. Maar ook om elkaar ongemerkt te bespioneren.

Degenen die er voor hebben doorgeleerd denken dat deze apparaatjes ons binnenkort in staat zullen stellen om dingen te doen die nu nog niet mogelijk zijn. Noem maar op: elke vierkante meter van een boerderij volhangen met sensoren. Onze auto’s en huizen volproppen met sensoren die zowel onze veiligheid als de efficiëntie van onze kostbaarste bezittingen verhogen. Of stiekem gluren bij de buren…. Deze laatste toepassing schreeuwt natuurlijk om Kamervragen over het privacy-aspect van microscopisch kleine sensoren, die áltijd aanstaan.

Hoe minder, hoe beter
Mims schrijft dat, doordat elektronica steeds minder energie nodig heeft, smart dust snel binnen handbereik komt. Op het gebied van stroomverbruik heeft de micro-elektronica van heden een energie-efficiëntie die meer dan een biljoen (1 miljoen in het kwadraat) maal hoger is dan van bijvoorbeeld de ENIAC, een van de eerste elektronische computers ter wereld.

Energiezuinige communicatie
En er is al een hele sector van bedrijfjes die chips met een minuscuul energieverbruik maken. Startups werken aan draadloze communicatiesystemen die zo weinig stroom nodig hebben dat de handheld terminals hun energie kunnen ‘oogsten’ uit de communicatie met het basisstation.

Warmte
Een andere energiebron die veel aan smart dust kan hebben, is warmte. Het is allang bekend dat een temperatuurverschil tussen twee zijden van bepaalde materialen elektriciteit kan genereren. Zo loopt de Power Watch van Matrix op de lichaamswarmte van de drager. Het bedrijf beschikt momenteel ook over technologie voor sensoren die hun eigen energie opwekken in fabrieken waar bijvoorbeeld ketels en motoren veel warmte produceren.

Koeien?
Koeien. Die produceren meer dan genoeg lichaamswarmte om hun eigen draagbare gezondheidsmonitortje ter grootte van een horloge van stroom te voorzien. ‘No kidding’, zou Christopher Mims zeggen, maar veel boeren hebben al in zulke wearables geïnvesteerd. En als James Bond de onvermijdelijke schurk wil afluisteren, hoeft hij niet langer zijn leven te wagen door achter de vijandelijke linies de batterij in een microfoontje te vervangen.

Klinkt mooi allemaal, maar deze technologie kan ook worden gebruikt voor de ontwikkeling van onverslijtbare peilzendertjes, microfoontjes of cameraatjes om aan mens of auto - of waar je maar wil - te hangen. Niemand heeft de ontwikkeling van zulke apparaatjes aangekondigd, maar er is een hoge waarschijnlijkheid dat ze gaan komen.

En zijn ze er, dan zijn wij de eersten die er meer van willen weten. We houden je op de hoogte!

Hier lees je het hele verhaal: Smart Dust (13 downloads)